More you might like
Τετάρτη 27/6
Συχνό φαινόμενο οι μπόρες τον Ιούνιο πλέον.
Είμαι στη δουλειά κι όσο έβλεπα τον ουρανό να σκοτεινιάζει λέω πάει"πάλι καρέκλες".
Ξεκινάει να ρίχνει βροχή αλλά πολύ βροχή.
Της πουτανας.Πηρε το μάτι μου έναν άστεγο να κάθεται κάτω από την τέντα του διπλανού μαγαζιού.Μετα από λίγο μπήκε στο μαγαζί κι είπε με ένα χαμόγελο"καλησπεριζω τα μαστορια!“. ρώτησε αν μπορεί να κάτσει μέχρι να σταματήσει η βροχή.Του είπαμε ναι. Κι πήγε να κάτσει σε κάτι κούτες π ήταν πεταμένες.Του έδωσα μια καρέκλα να κάτσει κι αφού τον έπεισα με τα χίλια να κάτσει είπε"ευχαριστω,δε θέλω να γίνομαι βάρος,αλλά έξω κρυώνω.”
Έσκυψα το κεφάλι γιατί δάκρυσα.
Όσοι μπορείτε κι έχετε την δυνατότητα βοηθήστε αφτούς που έχουν ανάγκη!
Τη στιγμή που μιλάμε κάθεται στο γραφείο μου κι βλέπει τηλεόραση μπροστά από ένα αεροθερμο.
Do you ever wonder how many people have loved you and never told you?
Or have told you and never loved you.
fuck you both
Το “που πάω κ μπλέκω” χαρακτηρίζει τη ζωή μου απο τη στιγμή που γεννήθηκα.
Την ερωτικη μου ζωη συγκεκριμενα
